Martılar 1

Benden bir gün istemiştin, “lütfen bana bir gün ver, gün sonunda hayır dersen hayatından çıkıp giderim, söz veriyorum bir daha yüzümü görmeyeceksin, tek istediğim bir gün.”

Bu sözleri hiç unutamadım, o günü sana verdiğim için de hiç pişman olmadım. Sabah beni erkenden alıp Ortaköy’e götürüp kahvaltı ısmarlamıştın.

“Sağlıklı bir gün kahvaltı ile sağlıklı bir aşk Ortaköy ile başlar.”

Çok tatlıydın.

Oradan boğaz turuna çıkarttın beni. “Boğazın ilkbahardaki kokusunun en iyi duyulduğu andır” demiştin. O gün bana Martıları anlattın. “Dostlarımız, sevdiklerimiz martılar gibi, ortalıklarda pek görünmezler, kendimizi yalnız hissederiz. Ama onlar aslında hep oradadırlar.”

Daha sonra benden martıları beslememi istemiştin. Oysa hiç martı yoktu. Gördüklerimde bize o kadar uzaktılar ki.

“Sen onlara sevgini ver, sanki yakınındalarmış gibi onlara sevgi ver.” demiştin.

Önce birkaç kırıntı, daha sonra gökyüzünde ki sevinç çığlıkları, mutluluk.

Haklıydın, o kadar çoktular ki, o kadar güzellerdi ki,

“Gördün mü, hiçbir sevgi karşılıksız değildir.”

Ama bu mutlulukta fazla sürmedi, elimdeki simitler bitmeye başladığında bana asıl anlatmak istediğini anlamaya başlamıştım aslında. Gözlerimin içine bakışın, bana o kadar çok şeyi anlatmıştı ki. Simidim tükendiğinde Martılara benimle kalmaları için daha fazla verecek bir şeyim kalmayacaktı. Tıpkı yıllar önce senin bana daha fazlasını veremeyip, gitmek istemen gibi.


Daha saat 10:30’du ama ben seni çoktan affetmiştim, ama sana söyleyemedim, bu kadar erken tükensin istemedim…

Oy Ver

 
Oy: 4
 
Puan: 7.5
 
Berbat Sıkıcı Ehh işte Güzel Harika
Güzel

Yorum Yaz

Yorumlar

:: Yazı Bilgisi ::
Toplam Oy: 4 • Puan: 7.5 • Oy Ver
Toplam Yorum: 0 • Yorum Yaz
:: Yazıyı Paylaş ::
:: Blog Bilgisi ::
Tekgül'ün Günlüğü - Hayat Sayfaları...
Ben aslında hep kendimin bırakıp gittiğini sanırdım. Ama geriye dönüp baktığımda, aslında bırakıpta gittiğimi sandıklarım gitmiş ben bırakılanken...

:: Diğer Yazılar ::
:: Editör Tavsiyesi ::
reklam veriletişim • 2018 YazarOkur Blog