Saf Aşkım...

Akşam, kocamı beklerken koltukta uyuya kalmak, dayanılmaz bel ağrıları ile uyanmama neden oldu. Ağzımdaki yaradan sızan kanlar, gece boyu mideme akmış, tüm acıları dökmek istercesine mide bulantısına dönüşmüştü.

Yatak odasına göz attığımda, her zamanki gibi tüm gece yarısı dışarda içip gezen, hangi kadınla birlikte olduğunu belli olmayan kocam denilen kişinin botlar ve olağan kıyafetleri ile yatakta sızıp kaldığını görmek, pek farklı sayılmaz. Aslında bunlar, her sabah olağan “insanların sabah kahvaltısı” gibi monoton hayatımın incileri.

Hatıra sayfalarımı sakladığım dolabımda işte bu eşsiz hayata başlangıcı simgeleyen kurumuş güle baktım. Hala saklıyorum o tek kırmızı gülü. İlk tanışmamızda beni etkilemek için verdiği o kırmızı gül, ama görünen o ki, o da benim hayatım gibi kuruyup gitti.

Yanı başında iki adet peçete duruyor. Hatırlaması bile güzel!

Lisede iken okulun en güzel kızıydım. İki aşığım vardı: biri şimdiki kocam, okulun en hayat dolu kişisi, delidolu ve yakışıklı; diğeri hiçbir zaman iç dünyasını göremediğim saf bir aşık.

Her zamanki gibi sevgilimle kavga etmiş tek başıma yemekhanenin yolunu tutmuştum. Biraz uzağımda saf aşığım oturuyordu. Üzerime dökülen yemeğimi temizlemek için lavaboya gitmiştim. Geri döndüğümde tabağımda gördüğüm peçeteden yapılmış saf bir gül ve bir not:

“Seni mutlu görebilmek için sana bu tek gülden fazlasını veremem!”

Saf aşığımın yerine baktığımda orada yoktu. Yüzümü bir gülümseme kaplamıştı. Hala ona baktıkça gülüyorum, o hala capcanlı, saf beyazlığı ile duruyor, tabi benim seçtiğim hayat dolu hayat da!...

Oy Ver

 
Oy: 25
 
Puan: 8.1
 
Berbat Sıkıcı Ehh işte Güzel Harika
Güzel

Yorum Yaz

Yorumlar

 Yorum lisedeyken ben de aynı hatayı yaptım hala beni o zamanlar deli gibi seven arkadaşım şimdi ne yapıyor merak ediyorum o zamanlar gençtik farklı şeyler göze hoş geliyordu

09-12-2014 22:15

YASEMİN Yorum
arkadaş
ekle
cok guzel olmus...

YASEMİN • 18-01-2015 22:00

:: Yazı Bilgisi ::
Toplam Oy: 25 • Puan: 8.1 • Oy Ver
Toplam Yorum: 2 • Yorum Yaz
:: Yazıyı Paylaş ::
:: Blog Bilgisi ::
Tekgül'ün Günlüğü - Hayat Sayfaları...
Ben aslında hep kendimin bırakıp gittiğini sanırdım. Ama geriye dönüp baktığımda, aslında bırakıpta gittiğimi sandıklarım gitmiş ben bırakılanken...

:: Diğer Yazılar ::
:: Editör Tavsiyesi ::
reklam veriletişim • 2017 YazarOkur Blog